عناوین الاحکام؛ ترجمه وشرح متن لمعه - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢٣٧ - فصل سوم مبحث عدد و احكام آن

ترجمه:

فصل سوّم: مبحث عدد و احكام آن‌

الف: زنى كه شوهرش با وى نزديكى نكرده عدّه ندارد مگر در عدّه وفات كه رعايتش واجب است و مدّت آن چهار ماه و ده روز بوده مشروط به اينكه زن آزاد باشد و نصف آن مدّت لازم است اگر زن كنيز محسوب شود.

و در اين حكم فرقى نيست بين اينكه زن مدخول بها بوده يا غير مدخول بها باشد، صغيره بوده يا كبيره به حساب آيد.

ب: و در باقى اسباب جدائى زن از شوره بايد بگوئيم:

زنى كه صاحب اقراء بوده و حيضش مستقيم مى‌باشد در صورتى كه شوهر با وى نزديكى نموده لازم است سه طهر براى عدّه نگه دارد و زنى كه در اصطلاح به « ذات الشّهور» موسوم است يعنى حيضى كه عادتا و نوعا زنان به آن معتاد هستند را نداشته و حال آنكه در سنّى بوده كه اقتضاى حيض شدن را دارد حكمش اين است كه بمنظور عدّه بايد سه ماه صبر كند.

ج: كنيز بايد به مقدار دو طهر يا چهل و پنج روز جهت عدّه‌اش صبر كند. د: اگر زن حرّه‌اى كه ذات الشهور است در اثناء سه ماه يك يا دو بار خون حيض ديد بر او لازم است صبر كرده تا اقراء تمام و كامل شوند فلذا اگر سه طهر حاصل شد مطلوب حاصل بوده و در غير اين صورت بايد به مقدار نه ماه يا يكسال صبر كند و اگر بعد از اين مدت وضع حمل نمود يا سه طهر كامل شد عده‌اش منقضى مى‌گردد و الّا لازم است پس از نه ماه يا يكسال سه ماه ديگر صبر نمايد مگر آنكه پيش از سه ماه سه طهر برايش كامل شود.

ه: عدّه زن حامل و باردار آن است كه وضع حمل نمايد اگر چه حملش علقه باشد.

البته اين حكم در عدّه طلاق است و امّا در عده وفات به اين است كه زمان هر يك از وضع حمل و چهار ماه و ده روز كه بيشتر باشد به همان عدّه منقضى مى‌شود.